Nieuws

Traceringseisen voor visserijproducten

De herkomst van visserijproducten moeten in alle stadia van de productie, de verwerking en de distributie duidelijk zijn. Dit betekent dat de vis(producten) moeten worden voorzien van een etiket of een andere infomatiedrager. De traceringseisen zijn vastgelegd in Controleverordening EU 1224/2009.

Om een beter beeld te krijgen van de huidige stand van zaken in de visketen deed de NVWA een zogenoemde traceringsnulmeting. Hiervoor voerde de NVWA een aantal inspecties uit in de visketen.

Nulmeting

Uit die nulmeting blijkt dat in verschillende stadia in de keten niet aan de verplichtingen wordt voldaan. De aanvoerders van de vis geven vaak niet op tijd alle noodzakelijke gegevens door aan de afslag of eerste koper. Zo zijn de gegevens over vangstmethode en vangstgebied vaak onbekend, terwijl deze later in de keten vermeld moeten worden.

Visafslagen laten het na om alle gegevens over de vis in te winnen. Ook geven ze niet altijd alle gegevens mee aan de eerste koper. Bovendien stellen een aantal afslagen de gegevens nog niet of onvolledig via een elektronische drager beschikbaar.

Bedrijven die vis inkopen bij bepaalde afslagen beschikken niet over alle gegevens. Be- en verwerkende bedrijven verstrekken niet de vereiste traceringsgegevens aan de volgende schakel in de visketen. Wel stelde de NVWA vast dat de partijen vis die handelsbedrijven uit derde landen halen, vergezeld gaan van vangstcertificaten die voldoen aan de eisen.

Traceringsgegevens

Visserijproducten moeten zijn voorzien van een etiket of andere informatiedrager met daarop de traceringsgegevens. De bemiddelaar/afslag of de eerste koper moeten dit doen na de eerste verkoop en voordat de partij vis door de koper wordt afgevoerd.

Vissers zijn verplicht om de vis te voorzien van een etiket (of informatiedrager). Dit moet gebeuren voor de verkoop, op het moment dat de vis gesorteerd en gewogen klaarstaat. De volgende informatie moet op het etiket komen:

  • Het identificatienummer van elke partij.
  • Het externe identificatienummer en de naam van het vissersvaartuig of de naam van de aquacultuurproductie-eenheid.
  • De hoeveelheden van iedere soort in kilogrammen nettogewicht of, waar van toepassing, het aantal vissen.
  • De FAO-drielettercode van elke soort.
  • De datum van de vangsten of de datum van productie (dit kan de vangstdatum, het weeknummer of de dag van aanlanding zijn).

De visser moet ook het geografisch vangstgebied en de vangstmethode vermelden, want dit moet later in de keten bij de consumenteninformatie komen te staan. Ook moeten gegevens als de handelsnaam en de wetenschappelijk naam van de vis, de staat van de vis (ontdooide vis) en de minimale houdbaarheid later worden toegevoegd.

Deel dit artikel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *