Nieuws

‘Nog steeds slavernij in Thaise visserij’

Thaise Visserij

In 2014 gaf de EU Thailand een ‘gele kaart’ voor illegale vispraktijken. Een nieuw rapport van Human Rights Watch laat zien dat er nog maar weinig veranderd is en dat de genomen maatregelen weinig zoden aan de dijk zetten. Een half miljoen controles leverde niet één overtreding van de arbeidsomstandigheden op. Onwaarschijnlijk.

Door Jeroen Thijssen – Foodlog

Slavernij en mensenhandel blijken nog steeds schering en inslag te zijn in de Thaise visindustrie, schrijft The Guardian.

In 2014 kwam aan het licht dat migranten aan boord van Thaise vissersschepen in gevangenschap werden gehouden. Zij moesten diensten van 20 uur draaien, werden mishandeld, onderbetaald en zelfs gedood om collega’s onder druk te zetten.

De Thaise overheid beloofde dergelijke praktijken aan te pakken. Er kwamen controlecentra in de havens en tijdelijke identiteitskaarten voor migranten. “In de praktijk verbetert dat het leven van de vissers te weinig,” zegt Lotte Leicht, EU-directeur voor Human Rights Watch in De Standaard. De nieuwe maatregelen blijken vooral een papieren tijger te zijn: in 2015 vond Thailand bij inspecties van in totaal 474.334 zeelieden niet één geval van dwangarbeid, meldt The Guardian. Dat is zo onwaarschijnlijk, dat duidelijk is dat de werkelijkheid wordt verborgen.

‘Tandeloze dialoog’

Human Rights Watch constateert in een nieuw rapport, gebaseerd op zo’n 250 interviews met betrokkenen vooruitgang, maar er is nog meer nodig. De juridische positie van de illegalen en hun betaling moeten worden versterkt en het toezicht kan beter. “De inspecteurs bekijken alleen de namenlijsten in plaats van door te vragen naar arbeidsomstandigheden. De roze kaarten verplichten de migrant om bij één werkgever te blijven,” zegt Leicht.

Human Right Watch is bang dat de EU zijn gele kaart intrekt omdat Thailand illegale vangst(de zogeheten illegal, unreported en unregulated (IUU) visserij) weet te beperken. De slechte arbeidsomstandigheden blijven bestaan. Om die aan te pakken zou de EU een “dialoog over arbeid” willen voorstellen. Human Rights Watch is sceptisch: “we hebben in het verleden geen goede indruk gekregen van zo’n dialoog: die bleef te vaak tandeloos”.

Er is een vrij eenvoudige manier om de druk op de ketel te houden, vindt Human Rights Watch. De import van Thaise vis en garnalen in de EU vertegenwoordigt een waarde van circa €400 miljoen. Westerse inkopers kunnen een voorbeeld nemen aan de Franse supermarktketen Carrefour, die in 2014 geen garnalen meer afnam van slavenhoudende visserijbedrijven.

Deel dit artikel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *