Vissersbond

Windenergie

windenergie

Is windenergie op zee wel zo succesvol?
Texas is een windenergiewalhalla. Deze oliestaat heeft een geïnstalleerde capaciteit van 18.000 MW. Een vergunning is niet nodig, dus zijn er plannen voor extra duizenden megawatt aan windenergie. Als het waait levert de wind 40 procent van alle stroom voor Texas. Wat verklaart het succes? Het waait er vrij constant. De staat investeerde zeer vroeg € 5,7 miljard in lijnen die de elektriciteit naar de steden brengt. Texas kan dit doen omdat het als enige staat zijn eigen netwerk heeft. Voor haar investeringen is nooit overleg nodig. De subsidies in Texas zijn afgeschaft en dus zullen windturbines op prijs moeten concurreren met centrales.

Kritiek op windmolens
Ons Kabinet sloot het energieakkoord, waarin men kiest voor investeringen in windenergie en het sluiten van oudere kolencentrales. In 2023 moet er windenergie zijn om alle Nederlandse huishoudens van stroom te voorzien. Omdat er steeds meer windenergie bijkomt, leidt dat er toe dat de elektriciteitsprijs daalt. Dat betekent dat er steeds meer een beroep zal worden gedaan op subsidie. Het geheel gaat daarom veel meer kosten dan werd gedacht. Waar de gemiddelde capaciteitsfactor van een kolencentrale die het hele jaar op vol vermogen draait 90 procent bedraagt, ligt het rendement bij windturbines veel lager. Alle bestaande molens samen hebben een capaciteit van 22 procent.

Fundering, onderhoud en logistiek maken het verschil
Op de Noordzee is de standaard voet van een turbine de monopile, een stalen buis die de zeebodem in geheid wordt. Daarop wordt een verbindingsstuk vastgemaakt en daar weer bovenop komt de toren met de turbine. Een nadeel van de monopile is dat de zee er meer grip op krijgt naarmate hij in diepere wateren staat. Dat is een van de redenen waarom naar de Doggersbank gekeken wordt. Men ontvouwde eerder een plan om daar voor €1,5 miljard een eiland aan te leggen als centrale voor een windpark dat 30 GW aan elektriciteit zou moeten leveren.

Een drijvend windpark
Het gaat om een demonstratieproject, dat moet aantonen dat windturbines op zee, zonder vaste voet in de grond, ook robuust elektriciteit produceren. De vijf turbines, het gaat om 6 MW, staan 25 km uit de kust van het Schotse Peterhead. Het water is daar 98-120 m diep. Hierdoor is een vaste fundering veel te duur. Het geheel blijft op zijn plaats met drie lijnen van 800 m lang die op de zeebodem worden verankerd. Het doorstaat wild weer zonder problemen en ze hebben geen last van extra onderhoud of bovenmatige slijtage.

25.000 windturbines in de Noordzee
Met 25.000 windturbines op de Noordzee is in 2050 in 90 procent van de elektriciteitsvraag door de omringende landen te voorzien. Het totale windpark zal uiteindelijk 1200 TWh per jaar produceren. Vraag is of er wel voldoende ruimte is om alle windturbines een plek te geven. Dan wordt erkenning gegeven: “Er zullen beperkingen zijn voor de bodemberoerende visserij vanwege de stroomkabels. De mariene ecologie is er waarschijnlijk mee gebaat omdat er rustgebieden ontstaan, waarvan de visserij op termijn ook weer kan profiteren. De fundaties leveren als kunstmatige riffen ook een toename van de oppervlakte hard substraat in de Noordzee”, aldus de bedenkers. Verder levert het 310.000 banen op, maar wel verdwijnen er 280.000 banen in de fossiele sector. Door de schaal en de lange termijn van het project zal er technisch een steile leercurve zijn die de prijs per kilowattuur spectaculair doet dalen.

Frustratie kantelen naar een lichtpunt
Intussen wordt de Duitse markt overspoeld met gesubsidieerde duurzame energie uit wind en zon. De stroomprijzen zijn gezakt naar een niveau waarvoor de traditionele elektriciteitscentrales niet meer kunnen leveren. Hernieuwbare energie krijgt voorrang op het Duitse net. Dat leidt tot de volgende energieparadox: minder mensen betalen meer. De visserij staat voor de uitdaging om de bedreigingen en frustraties om te zetten naar een kans. Daarbij kan goedkopere energie wel eens de noemer zijn waaronder een verantwoorde visserij mogelijk blijft. Dan moeten we wel zorgen dat we de wind (en onszelf) mee hebben….

Johan Nooitgedagt
Voorzitter Vissersbond

Deel dit artikel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *