Nieuws

Het Grote Tonijndebat

tonijn
Foto: Pxhere

Tonijn is een van de meest gegeten vissoorten in Nederland. Maar er bestaat ook veel onduidelijkheid over. Iedereen wil duurzame vis, maar er is een gebrek aan kennis hierover. Wanneer is tonijn duurzaam? Tijd voor een avond waar deze vis centraal staat. Daarom vond afgelopen dinsdag 4 juni in Pakhuis de Zwijger het Grote Tonijndebat plaats. 

De avond begint met een korte quiz onder het publiek om te peilen wat de kennis is. Via de mobiel geven de aanwezigen antwoord op ‘mythes’ als alle tonijn is bedreigd, alle hengel gevangen tonijn is duurzaam en tonijn met een keurmerk is altijd duurder. Natasja van den Berg, de voorzitter van de avond, loopt regelmatig het publiek in op zoek naar het juiste antwoord.

Daarna geeft ze het woord aan Joël Broekaert, culinair journalist en restaurantrecensent voor NRC. Hij vertelt dat hij aan de ene kant heel erg kan genieten van perfect bereidde tonijn, maar ook zorgen heeft over de tonijnstand. Tonijn heeft volgens Joël een unieke smaak en er is eigenlijk geen alternatief. Hij legt uit waardoor het komt dat de tonijn zo’n unieke smaak heeft.

Steven Adolf, adviesraad Good Fish Foundation & onderzoeker WUR, komt daarna het podium op om een crash course te geven over tonijn. Hij zegt dat het ingewikkeld is geworden om te bepalen of een tonijn duurzaam is. Vervolgens vertelt hij iets over de geschiedenis van tonijn, legt uit wat duurzaamheid nou precies is en hoe je duurzaamheid kunt organiseren.

Vervolgens komen de mensen aan het woord die vis verkopen. Dit zijn de CEO van Pacifical Henk Brus, Bart van Olphen van Fishtales, en Menno Bax, de Marketing Director van Princes. Onder leiding van Van den Berg gaan zij met elkaar en met het publiek in gesprek. Zij vertellen onder andere over waar hun tonijn vandaan komt en hoe deze wordt gevangen. Bax krijgt regelmatig kritische vragen over het Fisheries Improvement Program (FIP).

Alle drie de heren krijgen de vraag wat er volgens hen moet gebeuren om de duurzaamheid te verbeteren. Brus denkt dat de grote jongens , zoals John West en Princes, meer stappen moeten zetten. Van Olphen vindt dat er te weinig druk is vanuit de markt. Hoewel de retail in Nederland wel grotendeels gecertificeerde verse en diepvries vis verkoopt, geldt dit niet voor de blikjes. Bax gelooft dat de MSC standaard de weg is naar duurzaamheid. Hij vindt dat daar gezamenlijk aan gewerkt moet worden om het betaalbaar te krijgen. Concluderend kun je zeggen dat alle drie de mannen certificering erg belangrijk vinden en ze noemen MSC als de standaard.

Tot slot komen Christien Absil van de Good Fish Foundation, Hans Nieuwenhuis van MSC en Monique van de Water van het Wereld Natuur Fonds aan het woord. Zij praten onder andere over de MSC standaard. Deze moet volgens Van de Water niet het eindpunt zijn. Zo kunnen vangstmethodes verder verduurzamen en kan de bijvangst verder beperkt worden. Nieuwenhuis geeft aan dat MSC daarom de standaard iedere vijf jaar bijstelt. Een andere manier om te zien of een tonijnsoort duurzaam is, is de Viswijzer.

Ook gaan ze in op de problemen rondom duurzaamheid en traceerbaarheid. Zo hoeft er bij bewerkte vis, waaronder tonijn in blik, niet worden aangegeven waar deze vandaan komt. Dus voor bliktonijn heb je alleen het keurmerk als leiddraad. Ook in de Horeca zijn ze onvoldoende bezig met duurzaamheid. Er wordt daar regelmatig gesjoemeld met vis. Ook komt het bijkleuren van tonijn aan bod.

Het hele tonijndebat is opgenomen en is hieronder terug te kijken.

 

Deel dit artikel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *