De geuren van de wereld

De geuren van de wereld_Harold McGee

Rauwe oesters die soms aan komkommer doen denken, sherry aan sojasaus en maïstortilla’s aan honing. Truffels die met de hulp van eencelligen ondergronds de geuren produceren die varkens en honden lokken om de truffels op te graven. De aarde die aards ruikt als droogte plaatsmaakt voor regen. Harold McGee neemt ons mee op zijn zintuigelijke reis door de wereld van geuren: van de oorsprong van vluchtige moleculen in de interstellaire ruimte, via de geuren van de lucht en de oceanen, het bos en de stad, naar de geuren van voedsel en drank.

Ontdek met hem de verborgen geuren van het gewone (natte bestrating en gemaaid gras) en het buitengewone (vers brood en chocolade); van het heerlijke (rozen en vanille) en het onaangename (bedorven vlees en rotte eieren). Op basis van de nieuwste biologische en scheikundige inzichten, verweven met persoonlijke observaties, laat Harold McGee zien hoe ons reukvermogen de kracht heeft om onzichtbare kanten van ons leven bloot te leggen. Zijn nieuwe meesterwerk is de complete wetenschap en taxonomie van geuren; het resultaat van tien jaar onderzoek.

 

Dossiers
Lees ook
Goed teamwerk - Karin Derksen

Goed teamwerk - Karin Derksen

Lukt het jou en je team om het beste resultaat uit de samenwerking te halen? Heeft iedereen er plezier in en zijn alle betrokkenen tevreden? Als dat niet (altijd) lukt, ben je geen uitzondering. Zowel in de praktijk als uit onderzoek blijkt dat het rendement en werkplezier in teams vaak tegenvalt.

Buitenkok in 4 seizoenen!

Buitenkok in 4 seizoenen!

Toen op 13 maart Mark Rutte de eerste persconferentie over corona gaf, kwam het werk van Roy Voogd als koordirigent van de ene op de andere dag volledig stil te liggen. Hij realiseerde zich direct dat dat lang zou gaan duren en ging niet bij de pakken neerzitten.

Stop.

Stop.

Je kunt dit boek omschrijven als een ode aan het stoppen. “Je moet niet aan dode paarden trekken, maar ze feestelijk begraven”’, aldus schrijfster Marije van den Berg. Volgens Van den Berg gaan we namelijk maar al te vaak door met dingen die nergens heen gaan, terwijl het eigenlijk heel bevrijdend kan zijn om er gewoon mee te stoppen.